Przyznaję się, płytę "Lightning Bolt" przesłuchałam już w całości 2 dni temu, ale tak "na szybko" i zajmując się w międzyczasie innymi rzeczami. Dopiero dzisiaj, w piątkowy wieczór miałam czas usiąść i na spokojnie wsłuchać się w każdy z 12 nowych utworów Pearl Jam'u.

Tradycyjnie najpierw kilka faktów o zespole. Za jego początek uznaje się 22 pazdziernika 1990 r., kiedy to Eddie Vedder (wokal, gitara), Jeff Ament (gitara basowa), Stone Gossard (gitara rytmiczna), Mike McCready (gitara prowadząca) i Dave Krusen (perkusja) dali koncert jako Mookie Blaylock w klubie Off Ramp w Seattle. Rok później już jako Pearl Jam wydali swój debiutancki album "Ten", skąd pochodzą takie hity jak "Jeremy" czy "Even Flow". Kolejne płyty to: "Vs." (1993), "Vitalogy" (1994), "No Code" (1996), "Yield" (1998), "Binaural" (2000), "Riot Act" (2002), "Pearl Jam" (2006), "Backspacer" (2009) i najnowszy "Lightning Bolt". Zespół przez te lata przetrwał w prawie niezmienionym składzie z wyjątkiem Dave'a Krusen'a, którego zastąpił najpierw Dave Abruzzesse, a potem Jack Irons. Aktulanie na perkusji gra Matt Cameron.
Pearl Jam ewoulował przez te 23 lata istnienia, nagrywając bardziej lub mniej grunge'owe kawałki, ale zawsze był wierny muzyce rockowej. I w takim klimacie jest także płyta "Lightning Bolt". Pełna świetnych gitarowych brzmień, zawierająca zarówno szybsze numery jak i ballady, z których najbardziej znana jest kapela. W piosenkach czuć emocje, ale w większości te pozytywne. Pierwsza połowa utworów jest bardziej zróżnicowana stylistycznie niż pozostałe sześć, gdzie dominują juz spokojniejsze, melodyjne dżwięki.