Pokazywanie postów oznaczonych etykietą KSIĄŻKI. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą KSIĄŻKI. Pokaż wszystkie posty

sobota, 2 maja 2015

Moje lektury - kwiecień

Stwierdziłam, że co miesiąc lub dwa, będę zamieszczać listę książek, które przeczytałam wraz z krótkim opisem. Nie wszystkie bowiem pozycje udaje mi się recenzować na bieżąco, a większość z moich lektur zasługuje na to, by się nimi z Wami podzielić ;)


1. "Rio de Oro" Arkady Fiedler
Tę książkę znalazłam w swoim domu przypadkiem w trakcie przedświątecznych porządków.
Nazwisko autora, polskiego podróżnika, było mi oczywiście znane, ale do tamtej chwili nie miałam styczności z żadnym z jego dzieł. "Rio de Oro" jest podzielona na 2 części, a w każdej z nich Fiedler opisuje swój pobyt u jednego z amazońskich plemion oraz przygody, które spotkały go w Brazylii jako wysłannika poznańskiego muzeum. Całość uzupełniają czarno - białe fotografie. I mimo, iż od wydania tej powieści minęło ponad 30 lat, to wciąga bardziej niż niejedna współczesna książka podróżnicza.


2. "Moja krótka historia" Stephen Hawking
Przed obejrzeniem filmu "Teoria Wszystkiego" chciałam dowiedzieć się czegoś więcej o życiu znanego astrofizyka. Cudem wpadłam w księgarni na jego autobiografię i  oczywiście od razu kupiłam :) Stephen Hawking napisał ją sam, mimo swojej niepełnosprawności, za pomocą specjalnego programu komputerowego. Zawarł w niej wszystkie wspomnienia, które są dla niego ważne i miały wpływ na to, kim jest w tym momencie. W swoich zwierzeniach ani nie jest wylewny, ani przesadnie skryty. W kilku rozdziałach pokrótce opisuje (całkiem przystępnie, nawet jak dla mnie, dla której fizyka jest czarna magią ;)) też swoje najważniejsze odkrycia w zakresie astrofizyki. Mimo sporej ilości faktów, lektura jest bardzo wciągająca, a z powodu niewielkiej ilości stron - idealna na jeden wieczór ;)


niedziela, 12 kwietnia 2015

"70 minut na godzinę. Fenomen czasu" Claudia Hammond

Do tej pory uważałam, że czytanie poradników i literatury psychologicznej to raczej marna forma rozrywki. Jednak za sprawą książki "70 minut na godzinę. Fenomen czasu" diametralnie zmieniłam zdanie ;)

Jej autorka, Claudia Hammond, to pisarka, wykładowczyni na Boston University w Londynie i dziennikarka radiowa, która na antenie BBC 4 prowadzi audycje na temat psychologii. W swojej publikacji zebrała liczne przykłady ciekawych eksperymentów, przypadków i wydarzeń dotyczących pamięci, mierzenia upływających chwil, odtwarzania wydarzeń z przeszłości, tworzenia wizji przyszłości...Innymi słowy omówiła w niej wszystko, co jest z czasem związane. Dzięki
jej książce dowiedziałam się, co to jest paradoks wakacyjny, jaką metodę w planowaniu dnia stosują synestetycy i czym się charakteryzuje amnezja następcza. Jednak "70 minut na godzinę." to nie tylko zbiór fascynujących ciekawostek na temat zjawiska, któremu podlega całe nasze życie, ale również mini poradnik. Autorka podpowiada, jak uzyskaną wiedzę zastosować w codziennym życiu, a cały ostatni rozdział poświęca 8 najczęstszym problemom, które mamy w naszej "relacji" z czasem np. słabej pamięci do wydarzeń. Jej porady naprawdę są przydatne :)

Przed lekturą książki, trochę bałam się, że jest napisana zbyt naukowym językiem, a ilość specjalistycznych terminów sprawi, że jej czytanie będzie udręką. Nic z tych rzeczy. Owszem, pojawia się sporo nazw z dziedziny psychologii czy kognitywistyki, ale każda z nich jest dobrze wytłumaczona i sprawnie "wpleciona" w pozostałą część tekstu. Język, którym pisze pani Hammond jest przystępny, a bardziej skomplikowane eksperymenty wyjaśnione. Gdzieniegdzie zamieszczone są nawet schematyczne rysunki, które pomagają wyobrazić sobie czytelnikowi, o co dokładnie chodzi. Autorka płynnie przechodzi od tematu do tematu, czasami wplata też osobiste wątki, przez, co książka naprawdę wciąga ^^

niedziela, 12 października 2014

"Gwiazd naszych wina" John Green

Wiem, że miałam zamieścić kolejny post dotyczący mojej wycieczki do Londynu, ale przeczytałam wczoraj świetną książkę, a lubię recenzować na bieżąco ^^ Na początku w ogóle nie miałam zamiaru czytać powieści "Gwiazd naszych wina", bo obejrzałam zwiastun filmu o tym samym tytule i uznałam, że jest to kolejny łzawy romans. Potem jednak znalazłam mnóstwo dobrych opinii na temat dzieła John'a Green'a, następnie polecił mi ją mój dobry znajomy, więc stwierdziłam, że jest jednak warta lektury. W końcu poszłam do Empiku, przeczytałam kilka pierwszych stron, a że książka była na promocji ( a ja bardzo lubię promocje :)) kupiłam i "połknęłam" w kilka godzin :)

Narratorką "Gwiazd naszych wina" jest szesnastoletnia Hazel, która od 3 lat choruje na raka tarczycy z przerzutami do płuc. Stara się oszczędzić cierpienia bliskim i bynajmniej nie chce litości ani tym bardziej robienia z niej bohaterki. Ponieważ lekarz stwierdza u niej depresję kliniczną, rodzice wysyłają ją na spotkania grupy wsparcia. Na jednym z nich poznaje Gusa - siedemnastolatka, którego nowotwór pozbawił jednej nogi. Nastolatków połączy nie tylko trudna sytuacja, ale także niekonwencjonalne myślenie, szczerość i fascynacja pewna książką...

Wiem, że ten opis brzmi jakby "Gwiazd naszych wina" była albo smutną powieścią o dzieciach chorujących na raka albo wyidealizowaną historią miłosną. Nie jest ani jednym ani drugim. Ta książka to raczej zapis codzienności, z którą muszą zmagać się dwoje zakochanych w sobie, poważnie chorych nastolatków. Nie ma w niej zbędnego patosu, jest za to humor, ironia, inteligentne dialogi i sporo sentencji, które dają czytelnikowi do myślenia. Oczywiście, są też momenty, kiedy do oczu cisną się łzy i nie można powiedzieć, że historia kończy się happy endem, ale nie pozostawia czytelnika zrozpaczonego i w depresji. Raczej zamyślonego nad prawdziwością słów bohaterów, dotyczących postrzegania wszechświata oraz pozycji znajdującego się w nim człowieka.

niedziela, 29 czerwca 2014

"Byle dalej" Marta Owczarek & Bartek Skowroński

Witam w gronie szczęśliwców tych, którzy mogą już się cieszyć upragnionymi wakacjami i wstać jutro o normalnej porze, a nie o 6 rano ;) Ja w takim stanie żyję od 5 tygodni i staram sie ten swój wolny czas jakoś dobrze spożytkować i ani trochę się nie nudzić. Najchętniej spędziłabym lipiec i sierpień podróżując, ale z róznych powodów najbliższy wyjazd prawdopodobnie odbędę dopiero we wrześniu. W takich chwilach niezastąpione są dla mnie książki podróżnicze, w sczególności jedna - "Byle dalej" Marty Owczarek i Bartka Skowrońskiego.

Podtytuł tej powieści mówi sam za siebie: "W 888 dni dookoła świata". Jej autorzy to nie jacyś znani podróżnicy, ale zwykła para, która w lipcu 2008 zaczęła spełniać swoje największe marzenie przemierzenia dookoła globu. Zaczęli od Mongolii i przez kolejne azjatyckie kraje trafili na wyspy Pacyfiku, a następnie do Australii i Nowej Zelandii, by w końcu zjechać zachodnią częsć Ameryki Południowej i po ponad 2 latach wrócić z Kolumbii do Polski. Ogólnie zwiedzili 24 państwa, a kolejne kilometry pokonali za pomocą różnych metod - na piechotę, motorowerami, skuterami, terenowym samochodem, rowerami, motorami... Po drodze nawiązali nowe przyjaźnie, w tym z kilkoma poznanymi na trasie Polakami, zobaczyli znane zabytki oraz miejsca jak np. Operę w Sydney czy wosdospad Iguazu. Często zbaczali z utartych ścieżek, by poznać prawdziwy styl życia mieszkańców oraz ich kulturę, bo to liczyło się dla nich najbardziej. Oczywiście nie zawsze było różowe, mieli kilka niebezpiecznych przygód, kłopotów czy problemów zdrowotnych. Dzieki jednak szczęśliwemu zrządzeniu losu, wzajemnemu wsparciu i pomocy innych osób, udało im się ukończyć swą podróż przywożąc ze sobą masę fascynującyh wspomnień.

piątek, 4 kwietnia 2014

Moja chińska perełka ;)

Kiedy robię zakupy w supermarketach, nie mogę powstrzymać się od zaglądnięcia na dział z filmami i książkami. Można tam znaleźć świetne tytuły w naprawdę niskich cenach. Mi w tym tygodniu wpadł w ręce album pt."Chiny. Cuda świata. 100 kultowych rzeczy, zjawisk, miejsc" - nabyłam go w promocji za niecałe 4 zł! :)


Jest to trzecia część z 25- elementowej serii wydanej przez "Rzeczpospolitą" o najciekawszych krajach na świecie np. Francji, Brazylii, USA, Japonii, Meksyku, Australii czy RPA. Ja sięgnęłam po ten o Państwie Środka, gdyż jestem zafascynowana tamtejszą kulturą, naturą i językiem. Sam album dzieli się na 4 działy: "Perły architekturu i sztuki", "Magia przyrody", "Skarby tradycji" i "Ludzie i styl życia". Każdy z nich zawiera jeszcze kilkanaście powiązanych z głównym tematem podrozdziałów, w których znajdziemy mnóśtwo ciekawostek  "podanych" w przystępny sposób czytelnikowi. Całość zwienczają liczne, a przede wszytskim piękne fotografie. Album nie jest specjalnie gruby, bo składa się ze 159 stron, ale nigdzie indziej nie znalazłam tak wielu informacji o Chinach jak właśnie w nim. Poniżej przedstawiam Wam najciekawszą 15 ^^:

1.Wszystkie ważne budynki w Zakazanym Mieście, czyli siedzibie cesarzy w Pekinie, są zwrócone frontami ku południu. Miało to ustrzec ich mieszkańców przed zimnymi wiatrami z Syberii i złymi duchami z północy.
2. Pekiński Pałac Letni był miejscem letniego wypoczynku cesarzowej Cixi, która na jego odbudowę wyłożyła ogromne pieniądze, wstępnie przeznaczone na odbudowę floty wojennej.
3. Wielki Mur Chiński powstawał na przestrzeni ok. 2000 lat i w czasach największej świetności ciągnął się na długość 10 tys. kilometrów.
4. W pół. - wsch. Chinach, na górze Heng Shan, znajduje się Drewnainy Klasztor Wiszący w Powietrzu. Ta niezwykła budowla przetrwała ponad 1400 lat opierając się na zaledwie kilkunastu belkach.











5. Wielki Budda z Le Shan to gigantyczny posąg wysoki na 20 pięter, którego budowa trwała ponad 90 lat.
6. Hongkong  to najgęściej zaludniony obszar świata - na 1 kilometr kwadratowy przypada 130 000 osób!

piątek, 28 marca 2014

"Prawnik" John Grisham

John Grisham to znany twórca thrillerów prawniczych, ale jak do tej pory moja styczność z twórczością tego pana ograniczała się do patrzenia na jego dzieła w księgarniach ;) Zmieniła to książka "Prawnik", która znalazła się  w mojej biblioteczce za sprawą akcji 2. Życie Książki podczas 17. Targów Książki w Krakowie i grzecznie czekała na półce przez prawie 6 miesięcy, zanim po nią sięgnęłam ^^

Głównym bohaterem jest Kyle McAvoy, dwudziestopięcioletni zdolny student prawa na Yale i redaktor prestiżowej gazety prawniczej, przed którym kariera stoi otworem. Po zdaniu egzaminu adwokackiego woli działać w obronie praw człowieka niż brać udział w wyścigu szczurów na Wall Street. Jego plany ulegają jednak zmianie, gdyż zostaje zmuszony poprzez szantaż do podjęcia oferty pracy w  znanej, ale wymagającej kancelarii adwokackiej. Tam musi zdobyć tajne informacje i złamać etykę zawodową, inaczej on i jego koledzy mogą trafić do więzienia...

Szczerze mówiąc (mimo iż lubię prawnicze klimaty ;)) nie spodziewałam się, że "Prawnika" będzie mi się tak dobrze i szybko czytało. Niby akcja nie jest jakaś super porywająca, ale za to książka została napisana przystępnym językiem, a Grisham idelanie wyważył proporcje między opisami zdarzeń, dialogami i opisami miejsc czy postaci. Spodobało mi się również to, że trudno przewidzieć jak potoczy się fabuła. Przebieg wydarzeń kilka razy kompletnie mnie zaskoczył, a powieść z rozdziału na rozdział co raz bardziej się rozkręcała. Pod koniec zaczynałam już nawet zerkać kilka kartek w przód, co będzie dalej ;) Niestety tu nastąpił pewien zgrzyt, bo samo zakończenie mnie rozczarowało - zbyt wiele rzeczy zostało niewyjaśnionych, tak jakby pisarz nie miał już pomysłu jak rozwiązać wymyślone przez siebie zagadki. To jednak jedyny zarzut jaki mogę postawić tej książce.

czwartek, 20 lutego 2014

"Stary", młodzi i morze" Marcin Jamkowski & Jacek Wacławski

Chociaż uwielbiam książki podróżnicze, to pewnie nie sięgnęłabym w księgarni po "Starego", młodych i morze", bo żeglarstwo raczej mnie nie interesuje. Powieść jednak trafiła do mojego domu jako prezent od przyszywanego wujka, którego syn brał udział w opisanych tam zdarzeniach. "Pochłonęłam" ją w dwa wieczory ;)

To niezwykła, ale zupełnie prawdziwa historia kilku 20 - latków, miłośników żeglugi, którzy postanowili spełnić swoje marzenia i nie bacząc na swój młody wiek w 2002 roku wyruszyli na jachcie "Stary" na roczną wyprawę wokół Ameryki Południowej i przylądka Horn do brzegów Antarktydy. Okazała się ona sukcesem, dlatego w 2006 roku młodzi żeglarze postanowili pokonać jeszcze trudniejszą trasę - Przejście Północno - Zachodnie, opływając całą Amerykę Północną i docierając do brzegów Grenlandii i Alaski. Zrobili to jako najmłodsza ekipa na świecie po drodze zmagając się z wieloma przeszkodami, czasem, ale przede wszystkim zdobywając przy tym bezcenne doświadczenia i wspomnienia.

"Stary", młodzi i morze" przenosi nas w sam środek przygody. Właściwie dwóch przygód, ponieważ książka jest podzielona na dwie części, a każda dotyczy innej wyprawy ( najpierw o trasie naokoło Ameryki Południowej, a potem naokoło Ameryki Północnej). Obie przeczytałam z takim samym zainteresowaniem i wypiekami na twarzy. Czułam się jakbym sama płynęła na jachcie "Starym" i przeżywała, to co bohaterowie. To zasługa sprytnego połączenia wartkiej akcji, dokładnych, ale nie za długich opisów, (często humorystycznych) dialogów załogi i wspomnień m.in. z dziennika kapitana Jacka Wacławskiego. Autorzy nie tylko opisali przygotowania oraz ciekawe wydarzenia z wypraw, ale również ukazali codzienność na morzu - od radzenia sobie z usterkami technicznymi, po leniwe, wręcz nudne dni jednostajnej żeglugi; od wspólnych żartów po kłótnie i rozłamy w grupie.

sobota, 8 lutego 2014

"Moje życie we Francji" Julia Child & Alex Prud'homme

Zanim zaczęłam fascynować się Chinami moim ulubionym krajem była Francja - przede wszystkim za swój piękny język, Coco Chanel i creme brulee ;) Dltatego też ucieszyłam się, kiedy przyjaciółka podarowała mi "Moje życie we Francji" - autobiografię słynnej, nieżyjącej już amerykańskiej kucharki Julii Child pisanej przy współpracy z Alex'em Prud'homme.

Tytuł książki może być trochę mylący, bo autorka opisała nie tylko swój pobyt w Republice Francuskiej, ale również swoje dalsze lata, które spędziła w USA, Niemczech czy w Norwegii (z powodu pracy męża Paula, który był urzędnikiem państwowym). Po za tym wspomnienia dotyczą przede wszystkim przeżyć związanych z...jedzeniem jak np. wrażenia z najlepszych paryskich restauracji czy targu rybnego w Marsylii. Fabuła rozpoczyna się w 1948 roku, kiedy to Julia przypływa wraz z mężem do Paryża i tam zakochuje się we francuskiej kuchni. Swoja pasję do gotowania rozwija poprzez naukę w prestiżowej szkole kucharskiej Le Cordon Bleu i domowe eksperymenty. Po pewnym czasie wraz z dwiem paryskimi przyjaciółkami zaczyna pisać książkę kucharską zawierającą tradycyjne przepisy na dania francuskie, a wkrótce po powrocie do USA występuje w telewziji w roli gospodyni programu "Francuski szef kuchni", który szybko zyskuje rzesze widzów.

"Moje życie we Francji" nie jest bardzo wciągającą lekturą. To przyjemna, lekka opowieść, po którą można sięgać w ciągu dnia i przerwać jej czytanie w dogodnym momencie, bez zastanawiania się kolejnych kilku godzin, co wydarzy się w następnym rozdziale ;) Jest bardzo optymistyczna i uczy jak cieszyć się życiem oraz w pełni poświęcać sie swojej pasji. Pani Julia Child praktycznie od zera nauczyła się przyrządzać najbardziej wykwintne dania i dzięki swojej pracowitości i zamiłowaniu do gotowania przyczyniła się do popularyzacji kuchni francuskiej. Inspiruje do działania, nieprawdaż? ;)

niedziela, 29 grudnia 2013

"Gringo wśród dzikich plemion" Wojciech Cejrowski

Od mojego wyjazdu do Warszawy minęły zaledwie 3 tygodnie, ale już nie mogę doczekać się kolejnej wycieczki (prawdopodobnie pod koniec stycznia pojadę na kilka dni do Lwowa :)). Póki co, od wczoraj nie moge nawet wyjść z domu z powodu przeziębienia, więc na pocieszenie sięgnęłam po książkę podróżniczą "Gringo wśród dzikich plemion" Wojciecha Cejrowskiego.

Dostałam ją na swoje 18 urodziny, ale już w gimnazjum miałam okazję przeczytać tę powieść. I zarówno za pierwszym jak i za drugim razem kompletnie mnie wciągnęła. Wojciech Cejrwoski wybrał ciekawe wydarzenia ze swoich licznych podróży po krajach Ameryki Środkowej, wysp na Morzu Karaibskim i amazońskiej dżungli. I opisał je w szczery, pozbawiony koloryzowania sposób. Naprawdę podziwiam tego człowieka jako podróżnika, bo mało kto ma tyle odwagi i uporu, by dotrzeć tam, gdzie nie sięga cywilizacja i to najczęściej samemu. Przejść dżunglę pełną niebezpieczeństw, gdzie jeden nieuważny krok może skończyc się śmiercią i odnaleźć "dzikie" plemiona rzadko kiedy przyjaźnie nastawione do białego człowieka.

Ta książka to nie tylko dowód na to że Wojciech Cejrowski nie boi sie dalekich podróży, ale również, że ma dar do snucia opowieści o nich. Często wplata w historię dialogi albo stosuje porównania, tak, że czytelnik może bez problemu wyobrazić sobie dane zdarzenie. Swoją szczerością i ciętym językiem potrafi wywołać niekontrolowany wybuch śmiechu. Ja najbardziej uśmiałam się czytając ostatnie rozdziały, sczególnie opis Indiańskiej Procedury Maskującej ;)

poniedziałek, 18 listopada 2013

"Pokolenie Ikea. Kobiety" Piotr C.

Ostatnio znowu zaczęłam dużo czytać, ale przyznam się, że miałam etap niesięgania po jakąkolwiek z książek. Na szczęcie to już minęło i teraz nadrabiam zaległości ;) Dziś np. skończyłam powieść autorstwa Piotra C. "Pokolenie Ikea. Kobiety".


Gdy bodajże rok temu czytałam pierwszą część ("Pokolenie Ikea") pożyczoną od przyjaciółki, na początku zszokowały mnie wulgarne zwroty i ciągłe pisanie o seksie. Popatrzyłam się na to jednak z dystansu i potraktowałam jako ironiczne przedstwianie naszych realiów. Autor książki opisuje bowiem swoje codzienne życie i wielu innych podobnych mu ludzi w wieku 30+. Mówią na niego Czarny, jest prawnikiem pracującym w korporacji w Warszawie, całkiem nieźle sobie żyje, choć posiada też kredyty i meble z Ikei. Ma przyjaciółkę Olgę, z którą łączą go różne relacje i dobrego przyjaciela Ufo. Nie lubi stałych zwiąków, za to wie, jak przekonać kobietę, by poszła z nim do łóżka. W "Pokoleniu Ikea. Kobiety" jest sporo takich akcji, a każdą spotkaną przedstawicielkę płci pięknej bohater analizuje i określa, jaki to typ.

wtorek, 12 listopada 2013

"Przewrotny Plan" Philip Kerr

Minione 3 dni wolnego postanowiłam wykorzystać tym razem nie na oglądanie filmów, ale na przeczytanie jakiejś wciągającej powieści. Wybór padł na thriller "Przewrotny Plan" Philip'a Kerr'a, który zdobyłam na Targach Książki.


Historia zaczyna się od tego, że były milioner Bob Clarenco z powodu pewnego incydentu dowiaduje się o istnieniu niejakiej Eve Merlini - restauratorki, a kiedyś wojskowej. Z jej pomocą oraz kilku innych współpracowników postanawia zrealizować śmiały plan odzyskania swojego majątku, który stracił w wyniku krachu na giełdzie i katastrofy World Trade Center. Chce wziąć jako zakładników 21 najbogatszych amerykańskich biznesmenów, którzy spotykają się na dorocznym zjeździe miliarderów w willi w Nowym Meksyku. Nie spodziewa się jednak, że wiele rzeczy wymsknie się spod kontroli i to on, Eva i ich drużyna mogą znaleźć się w tarapatach...

Już po pierwszym rozdziale wiedziałam, że ta powieść nie będzie nudna. Jest dynamiczna, od początku się coś dzieje i tak jest przez większość fabuły. Podobają mi się nagłe zwroty akcji i to, że książka zawiera koleje losów różnych bohaterów mających jakiś związek z wydarzeniami w Nowym Meksyku np. policjanta, dziennikarki. Po za tym dzięki "Przewrotnemu Planowi" dowiedziałam się jak wygląda funkcjonowanie giełdy, która ma wielki wpływ na życie postaci. Jeszcze jedna ważna rzecz: to nie jest powieść sensacyjna, która ma jedynie trzymać w napięciu czytelnika - choć i to udało się autorowi ;) Zmusza również do refleksji nad znaczeniem pieniądza w życiu człowieka i w obecnym świecie.

wtorek, 5 listopada 2013

"Miasto Popiołów" Cassandra Clare

W końcu przeczytałam drugą częśc serii "Dary Anioła"! Zajęło mi to niecałe dwa popołudnia, bo "Miasto Popiołów" autorstwa Cassandry Clare wciąga od pierwszego zdania.


Streszczę tylko ogólnie o czym jest ta książka, bo nie chcę spoilerować tym, co nie czytali "Miasta Kości" (którego recenzję znajdziecie tutaj). Po ostatnich wydarzeniach Clary stara się prowadzić normalne życie, ale wydaje się to niemożliwe odkąd poznała ukryty świat półaniołów, wilkołaków, wampirów i innych nadprzyrodzonych istot. Po za tym musi pomóc Jace'owi, który zostaje podejrzany o współpracę z Valentin'em i wyrzucony z Instytutu. W tym czasie zły Nocny Łowca znów próbuje przejąć władzę i zagrozić Podziemnemu ludowi. Jest potężniejszy niż wcześniej i nie zawaha sie przed niczym, by osiągnąć swój cel. Jace, Clary, Alec, Isabelle, Simon, wilkołak Luke i czarnoksiężnik Magnus Bane starają się, jak mogą, by go powstrzymać, ale czy ich siły wystarczą? Szczególnie że wśród nich narstają napięcia, targają nimi różne uczucia, a wróg tylko czeka, by na tym skorzystać...

sobota, 5 października 2013

"Tajemnica" Philippe Grimbert

Rzadko czytam powieści obyczajowe, więc pewnie sama bym nie sięgnęła po "Tajmnicę" Philippe Grimberta. Jednak tę książkę pożyczyła mi moja ciocia i po przeczytaniu streszczenia fabuły na okładce zaintrygowała mnie :)

Jest to historia małego Philippe'a (zbieżność imienia głównego bohatera i autora nieprzypadkowa ;)), który jest słaby, chudy i chorowity. Ma pięknych, wysportowanych rodziców Tanię i Maxime'a, których podziwia, a jednocześnie czuje, że nie do końca zasługuje na ich miłość. Mieszkają razem w powojennym Paryżu, odwiedzając od czasu do czasu swoich krewnych: Georges'a i Esterę, Elizę i Marcela, ojca Maxim'a - Józefa i matkę Tani - Martę. Philippe nie czuje się pewny siebie, dlatego wyobraża sobie silnego starszego brata, z którym dzieli codzienne życie. Pewnego dnia po bójce w szkole, odwiedza swoją przyjaciółkę, starą Luizę, a ona odkrywa przed nim tajemnicę jego rodziny - tragiczną historię, która rozegrała się podczas II wojny światowej.

"Tajemnica" to druga książka Philippe'a Grimbert'a, francuskiego psychoanalityka. Nigdzie nie jest wprost napisane, że jest to jego autobiograficzna powieść, ale widać to jak na dłoni. Niezwykła, poruszająca historia rodziny splata się z dzieciństwem głównego bohatera, a następnie ukazuje wpływ na jego dalsze życie. Książka nie jest nudna ani długa, włąsciwie przeczytałam ją w niecałe 2 godziny. Jest wyzbyta zbędnych szcegółów, autor skupia się przede wszystkim na głównym wątku. Skłania do przemyśleń i zapada głęboko w pamięć.

piątek, 27 września 2013

"Blondynka w Chinach" Beata Pawlikowska

Z książką autorstwa Beaty Pawlikowskiej spotykam sie po raz pierwszy. Kupiłam ją ze względu na to, że opisuje kraj, który od jakiegos czasu mnie fascynuje, czyli Chiny :)
Muszę najpierw zaznaczyć, że "Blondynka w Chinach" zachwyciła mnie swoja oprawą graficzną: świetna okładka, gruba oprawa, duże strony z dobrego papieru, a przede wszystkim piękne zdjęcia w środku i zabawne rysunki autorki . Sam sposób pisania pani Beaty można określić jako refleksyjno - opisowy. Niewiele jest tam o najsławniejszych chińskich zabytkach. Można za to znaleźć dużo tekstów o obyczajowości mieszkańców, ich kulturze, tradycjach, kuchni, filozofii...Podróżniczka opisuje, co ją zaskoczyło w azjatyckim kraju i jakie myśli jej sie nasuwały, kiedy oglądała otaczająca ją rzeczywistość. Prostuje wszystkie stereotypy na temamt Chińczyków np. że jedzą tylko ryż, mogą mieć jedno dziecko. Ukazuje w jaki sposób stosują zasady konfucjonizmu, buddyzmu czy taoizmu w codziennym życiu i jakie ważne wydarzenia miały miejsce w ich historii. Opowiada m.in. o chińskim sposobie parzenia herbaty, pięknych kwiatach lotosu, miasteczku Lijiang, które ma własne hieroglaficzne pismo plemienia Naxi, górach jak z filmu "Avatar", sławnym doktorze Ho i lekarstwu w formie diety, jedwabiu, Złotym Lotosie, emerytach w parku i ich zajęciach. Ta książka to prawdziwe źródło wiedzy o "azjatyckim imperium" podane jednak za pomocą subiektywnych przeźyć doświadczonej podróżniczki.

poniedziałek, 16 września 2013

"Miasto Kości" Cassandra Clare

Często zdarza mi się przeglądać repertuar kin i oglądać trailery filmów, które są lub będą grane. W ten sposób trafiłam na zwiastun filmu "Dary Anioła: Miato Kości" i zafascynowałam się przedstawioną tam fabułą. Mam zamiar niedługo obejrzeć całość, ale jak na razie udało mi się przeczytać prototyp historii, czyli książkę Cassandry Clare.


Muszę przyznać że opowieść bardzo mnie wciągnęła, ale to nic dziwnego. W końcu jestem fanką fantastyki :) Opowiada ona o 15-letniej Clary Fray, która mieszka ze swoja matką Jocelyn na Manhattanie. Wraz ze swoim przyjacielem Simonem wybiera się do klubu Pandemonium, gdzie jest świadkiem egzekucji młodego chłopaka. Najgorsze jest to, że tylko ona widzi zabójców. W ten dosyć niesubtelny sposób Clary dowiaduje się o istnieniu innego wymiaru, niedostępnego dla zwykłych ludzi, czyli Przyziemnych. Poruszają się po nim fantastyczne stwory typu wilkołaki czy wampiry, Cisi Bracia - mędrcy strzegący Miasta Kości oraz Nocni Łowcy, pół anioły, pół ludzie, którzy polują na demony. To własnie nimi są Jace i rodzeńswto Isabelle i Alec - tajemniczy nieznajomi z klubu. Niedługo po ich spotkaniu zostaje porwana Jocelyn. W tym samym czasie wśród fantastycznych istot rozchodzi się wieść, że zły półanioł Valentine wcale nie zginął, jak uważano. Clary przy pomocy nowopoznanych Nocnych Łowców i Simona stara się odnaleźć matkę, przy okazji dowiadując się prawdy o swojej rodzinie i swoim pochodzeniu.