"Dirty Dancing 2"

W zimowe, chłodne dni trzeba znaleźć coś, co nas rozgrzeje i doda energii. Dla mnie taką rzeczą (prócz niezawodnej kawy, oczywiście ;)) jest film "Dirty Dancing 2: Havana Nights".

Reklamowany kiedyś jako kontynuacja znanego filmowego hitu z Patrick'iem Swayz'em i Jennifer Grey, tak naprawdę jest zupełnie nową odsłoną taneczno - romantycznej historii. Na dodatek opartej na faktach, bo choreografka i producentka drugiej części Joann Jansen przeżyła praktycznie to samo i w tym samym miejscu i czasie, co główna bohaterka. Jest rok 1958 r. Osiemnastoletnia Katey (Ramola Garai) przeprowadza się z rodzinnej Ameryki na Kubę, która stoi u progu rewolucji. Początkowo zniechęcona przeprowadzką do obcej Hawany, gdzie jej ojciec dostał dobrze płatną posadę, poznaje w hotelu, w którym mieszka kelnera Javiera (Diego Luna). Zaprzyjaźnia się z chłopakiem, który otwiera przed nią świat zmysłowej muzyki i tańca latynoamerykańskiego. Razem postanawiają wziąć udział w prestiżowym konkursie tanecznym w tajemnicy przed rodzicami Katey, którzy nic nie wiedzą o znajomości swojej córki z biednym Kubańczykiem.

Pryzynam się, że "Dirty Dancing 2" widziałam juz kilka razy, jak nie kilkanaście natomiast "Dirty Dancing" jedynie w "kawałkach". Nie będę, więc porównywać specjalnie tych dwóch filmów, ale z pewnością 2 część jest bardziej w moim guście z powodu latynoamerykańskiego klimatu. Wspaniała muzyka, gorąca Kuba i jeszcze gorętszy taniec tworzą niesamowitą otoczkę dla ukazanej historii dwójki młodych ludzi, których różni praktycznie wszystko: ojczyzna, klasa społeczna, kultura. I mimo iż schemat dosyć banalny to jedynie z pozoru. Bo do tego dochodzi jeszcze rewolucja, która ma ogromny wpływ na życie bohaterów i ich dalsze losy. Najważniejszą rolę odgrywa jednak taniec, kóry jest wyzwoleniem - w sensie odkrywania własnych możliwości, ale również ucieczki od trudnych realiów.

Chiński Nowy Rok Konia

To już końcówka mojego szalonego weekendu spędzonego większość czasu po za domem i obfitującego w wiele wrażeń. Najciekawsza była sobota, kiedy to brałam udział w warsztatach i gali z okazji rozpoczęcia Chińskiego Nowego Roku Konia organizowanych przez krakowski Instytut Konfucjusza.

Wszystko odbywało się w salach oraz na korytarzu Auditorium Maximum, budynku należącego do UJ-tu. Było sporo atrakcji dla dzieci m.in. kolorowanki czy nauka chińskich słówek. Każdy mógł poprosić o wykaligrafowanie swojego imienia po chińsku albo nauczyć się jeść pałeczkami - to jest trudniejsze niż się wydaje, nie wyobrażam sobie jak można łapać tym ryż :P

Plakat dotyczący różnych stylów zapisu chińskich znaków:

Prócz tego od 13 były prowadzone warsztaty, które zmieniały sie co pół godziny W jednej sali odbywały się zajęcia dotyczące języka, a w drugiej kultury Chin. Na tych pierwszych można było m.in. nauczyć się kilku słówek dotyczących Święta Wiosny, czyli obchodów Chińskiego Nowego Roku. Większość z nich prowadzili rodowici Chińczycy, więc mogłam wsłuchać się w akcent, który jest bardzo ważny. Do tego niektórzy z prowadzących zaskoczyli mnie tym, jak dobrze potrafią mówić po polsku, bo jak wiadomo nasz język też do łatwiejszych nie należy ;)

"Velociraptor!" Kasabian

Z wielką radością przyjęłam wiadomość, że 15 czerwca na Orange Warsaw Festival zagra brytyjski zespół Kasabian. Mają przyjechać z nowym materiałem z płyty, która podobno zostanie wydana również w czasie wakacji. Póki co, warto posłuchać ich pozostałych 4 albumów, szczególnie ostatniego pt. "Velociraptor!", na którym znajduje się większość ich znanych utworów.

Zespół powstał w 1997 roku i na początku nosił nazwę Saracuse, która jednak szybko została zmieniona na Kasabian. Grupę tworzą: Tom Meighan (wokal), Sergio Pizzorno (gitara, wokal), Chris Edwards (gitara basowa) i Ian Matthews (perkusja). Grają alternatywnego rocka z psychodelicznymi akcentami i są znani m.in. ze sowich ostrych, ale szczerych komentarzy na temat innych kapeli czy postaci showbiznesu. Swój pierwszy album pt. "Kasabian" wydali w 2004 r. i z miejsca zyskali rozgłos na Wyspach Brytyjskich. Następna płyta "Empire" z 2006 roku przyniosła im jeszcze większą sławę, a tytułowa piosenka przez 4 tygodnie utrzymywała się w TOP 10 angielskiej listy przebojów. "West Rider Pauper Lunatic Asylum" z wielkim hitem "Fire" ukazał się 3 lata później i zapewnił zespołowi kilka prestiżowych nagród i nominacji jak NME Awards i Q Awards (nagrody muzycznych magazynów). Kolejny album wydali w 2011 roku i jest to właśnie "Velociraptor!".

Jabłecznik

I już po mojej studniówce - było naprawdę wspaniale, 9 godzin spędzone na dobrej zabawie minęły mi niezwykle szybko ^^ Niestety, oprócz miłych wspomnień  zostało mi również zmęczenie, bo moje plany spania dzisiaj do 15 spełzły na niczym przez brak dźwiękoszczelnego pokoju :P Żeby jednak zakończyć ten udany weekend miłym akcentem postanowiłam zrobić jabłecznik - jedno z najprostszych i najsmaczniejszych ciast pieczonych w mojej rodzinie od dawna.

Składniki:
* 5 jajek (w temperaturze pokojowej)
* 1 szklanka cukru (200 g)
* 1,5 szklanki mąki tortowej (300 g)
* 0,5 szklanki oleju
* 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
* 6 dosyć dużych jabłek (najlepiej soczystych i słodkich)
* margaryna i bułka tarta do formy
* opcjonalnie: cukier puder

Kate Moss - skandalistka i ikona stylu

Dzisiaj, najsławniejsza modelka świata i ikona stylu kończy 40 lat. Mowa oczywiście o Kate Moss, która mimo ponad 20-letniej kariery nadal jest na topie. Jak byłam młodsza wydawało mi się, że jest brzydka, teraz podziwiam jej zmysłową urodę mimo, iż bez photoshopa już tak nie zachwyca - lata pracy, wiek i papierosy w końcu robią swoje :P


okładka Vogue UK June 2013; Kate ma na swoim koncie aż 36 okładek brytyjskiej edycji Vogua

Kate Moss urodziła się 16 stycznia 1974 roku w Londynie. Mając 14 lat została zauważona przez Sarę Ducan z agencji modelek Storm na lotnisku JFK w Nowym Jorku. Jej kariera od razu zaczęła się szybko rozwijać. Trafiła na okładki prestiżowych magazynów tak jak "Vogue", "The Face" , "Elle". W wieku 18 lat wzięła udział w pierwszej kampanii dla Calvin'a Klein'a pozując topless wraz z Mark'iem Wahlberg'iem, co wywołało wiele kontrowersji. Stała się jednak twarzą sławnej amerykańskiej marki, co zapewniło jej tytuł topmodelki. Na swoim koncie ma też kampanie dla m.in. Burberry, Dolce&Gabbana, Versace, Yves Saint Laurant, tworzy kolekcje dla Topshop'a, a od 2001 r. współpracuje z marką Rimmel. Grała również w filmie, serialu komediowym i teledyskach (ostatnio pojawiła się w klipie do piosenki Paula McCartney'a "Queenie Eye"). Kate stała się ulubienicą tabloidów dzięki związkom ze sławnymi osobami np. Johnnym Deppem, imprezowym stylem życia, zamiłowaniem do papierosów czy problemami z narkotykami przez co, w końcu trafiła na odwyk. W 2005 roku "Daily Mirror" ujawnił, że modelka zażywała kokainę. Jej kariera zawisła na włosku, ale udało jej się odzyskać większość straconych kontraktów. W 2011 roku wyszła za mąż za gitarzystę The Kills, Jamie'ego Hince'a. Niedawno zaskoczyła wszystkich okładką "Playboy'a" pozując w stroju króliczka z okazji 60 urodzin magazynu.


Jamie Hince i Kate Moss w sukni projektu John'a Galliano w dniu swojego ślubu

"GRRR!" The Rolling Stones

Poprzednio było o filmie "Last Vegas", który obejrzałam w kinie w dniu swoich urodzin, a dzisiaj będzie o prezencie, który dostałam z tej okazji ;) Jest nią dwupłytowa edycja albumu "GRRR!" fenomenalnego angielskiego zespołu The Rolling Stones :)

To niesamowite, że ta grupa powstała w 1962 roku w Londynie mimo prawdziwego rock'n'roll'owego życia obfitującego w narkotyki oraz alkohol i ponad 50 latach działalności nadal koncertuje i cieszy się wielką popularnością. Wokalista Mick Jagger i gitarzysta Keith Richards znali się już wcześniej grając w Little Boy Blue & The Blue Boys. Po spotkaniu z Brian'em Jones'em i innymi muzykami zmienili nazwę na The Rolling Stones. Rok później dołączył do nich perkusista Charlie Watts, a po kolejnych rotacjach w 1976 basista i gitarzysta Ron Wood. To z nimi Jagger i Richards tworzą obecny skład zespołu (Jones zmarł w 1969 r.) Swoja pierwszą płytę zatytułowaną po prostu "The Rolling Stones" wydali już w 1964 r. Od razu zyskali wielki rozgłos. Ich żywiołowe koncerty wywoływały prawdziwe szaleństwo na widowni, skandale obyczajowe i narkotykowe podsycały ich popularność - zostali przeciwieństwem "grzecznych" Beatlesów. Najważniejsza była jednak cały czas muzyka, czego dowodem jest kilkadziesiąt albumów wydanych zarówno w USA jak i Wlk. Brytanii oraz nieśmiertlene utwory, które możemy usłyszeć w radiu do dziś.

"Last Vegas"

Minął prawie miesiąc odkąd oglądnęłam w kinie "Last Vegas", ale do tej pory, z powodu różnych zajęć i innych tematów, nie miałam czasu napisać jego recenzji. Dlatego dzisiaj postanowiłam to nadrobić, bo ten bardzo pozytywny film z pewnością zasługuje na uwagę :)



Billy, Paddy, Archie i Sam to przyjaciele, którzy znają się pół wieku. Wydawać by się mogło, że najlepsze czasy już za nimi. Paddy zamienił sie w gbura po stracie żony, Archie musi radzić sobie z nadopiekuńczym synem i słabszym zdrowiem po wylewie, a Sama zaczyna nudzić stateczne życie u boku żony na Florydzie. Mają jednak szanse zapomnieć o swoich codziennych kłopotach, gdyż Billy właśnie oświadczył się swojej młodziutkiej dziewczynie. Panowie postanawiają uczcić ten fakt wieczorem kawalerskim w Las Vegas. Szalone imprezy, nowi znajomi i niezapomniane doświadzczenia okażą się wspaniałą receptą na ich problemy i pozwolą im zapomnieć choć na chwilę o starości, która co raz bardziej daje im się we znaki.



Komedia "Last Vegas" przede wszystkim zachęca do obejrzenia sowją obsadą. W rolach głównych mamy do czynienia z jednymi z największych aktorów Hollywood, każdy z co najmniej jednym Oscarem na końcie - Michael'em Douglas'em, Robert'em De Niro, Kevin'em Klein'em i Morgan'em Freeman'em. Wszyscy wypadli wspaniale, ale szczególnie ten ostatni dał popis swoich komediowo-aktorskich umiejętności. Cała czwórka wygląda razem świetnie w dobrze skrojonych garniturach, na tle kolorowego, pełnego przepychu Las Vegas. Film nakręcono z rozmachem, ukazując typowy weekend w Światowej Stolicy Rozrywki: hazard, wielkie imprezy (jak nie w klubie to przy basenie albo w prywatnym apartamencie) i relaks w ekskluzywnym hotelu. Sama chętnie bym coś takiego przeżyła, nawet będąc już po 60 jak główni bohaterowie ;)