"Gra Tajemnic"

Korzystając z faktu, że to ostatnie wolne chwile przed sesją, znów wybrałam się do kina. Tym razem jednak do studyjnego i na zupełnie odmienny gatunkowo film od "Hobbita" - "Grę Tajemnic".

Młody brytyjski matematyk, Alan Turing, zostaje zwerbowany do zespołu, którego tajną misją jest złamanie niemieckiego kodu Enigmy podczas II wojny światowej. Postanawia zbudować uniwersalną maszynę, która poradziłaby sobie z każdym szyfrem - pierwszy na świecie komputer. Ekscentrycznemu geniuszowi trudno jednak dogadać się z pozostałymi osobami z grupy, przez co naraża się na kłopoty. Sytuacja odmienia się, gdy dołącza do nich niezwykle inteligentna Joan Clarke.



Film "Gra Tajemnic" zaskoczył mnie swoją wielowymiarowością. Wydawałoby się, że to łamanie kodu Enigmy jest głównym wątkiem w całej tej historii, a to tylko tło dla jeszcze bardziej interesującego życiorysu genialnego matematyka. Reżyser nie wybrał najbardziej oczywistego sposobu, czyli chronologicznego ukazania wydarzeń, ale w odpowiednich momentach zastosował retrospekcje. Przez to film wciąga widza niczym dobre kino akcji, tylko bez brawurowych wyścigów i strzelanin. Już od pierwszej sceny postać Turing'a zaczyna intrygować, a z rozwojem fabuły, co raz więcej odkrywamy jego sekretów. Jednak "Gra Tajemnic" nie kończy się na ukazaniu biografii głównego bohatera (a już z pewnością nie szczegółowej), ale na poruszaniu tak ważnych problemów jak: nietolerancja, niesprawiedliwość, osamotnienie. Choć zakończanie jest przejmująco smutne, to w całości można znaleźć o wiele więcej momentów do śmiechu, niż do płaczu.

"Hobbit: Bitwa Pięciu Armii"

W niedzielę pojechałam w końcu do kina na ostatnią część "Hobbita". Wybrałam opcję "na bogato", czyli IMAX 3D, co było bardzo dobrym pomysłem :)


Krasnoludy z Ereboru odzyskują swoje dawne królestwo, ale ich radość trwa krótko. Pod Samotną Górę ściągają armie ludzi, elfów i krasnoludów, których przywódcy muszą zadecydować: czy walczyć o własne interesy czy zjednoczyć się przeciw siłom zła. Thorin Dębowa Tarcza może łatwo stracić to, czego tak bardzo pragnął - albo o wiele więcej...

Doskonała grafika to największy atut filmu "Hobbit: Bitwa Pięciu Armii" (zresztą, tak jak dwóch poprzednich części). Dlatego też nie żałuję pieniędzy wydanych na IMAX 3D, bo wrażenie, że jest się "w środku" tego niesamowitego świata, pełnego zapierających dech w piersiach krajobrazów i fantastycznych istot, jest bezcenne. Zresztą od strony technicznej "Hobbit" to mistrzostwo - nie tylko, jeśli chodzi o efekty specjalne, ale też o muzykę czy kostiumy. Kluczowa scena, czyli tytułowa bitwa robi wrażenie, aczkolwiek według mnie nie przebija tej z "Władcy Pierścieni: Powrót Króla". Największe emocje dostarczają pojedynki "jeden na jednego", których w tej części nie brakuje. Niestety ten film posiada też ogromny mankament - "wzruszające" sceny. To, co z założenia miało wyciskać mi łzy z oczu, wręcz mnie śmieszyło swoją banalnością. Niektóre dialogi były tak okropne, że aż zdziwiło mnie, iż aktorzy nie protestowali, kiedy przeczytali je w scenariuszu.

Wystawy czasowe w MOCAK-u

Grudzień nie był zbyt kreatywnym miesiącem, jeśli chodzi o pisanie na blogu, ale póki mamy jeszcze 2014 rok jest szansa, żeby się poprawić, prawda? ;) Dziś drugi raz w swoim życiu odwiedziłam krakowskie Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK i muszę przyznać, że prezentowane tam wystawy czasowe pozytywnie mnie zaskoczyły...

Ta, która najbardziej mi się spodobała to "Rzeźby, obrazy, filmy" Juliana Opie. Ten brytyjski artysta stosuje techniki komputerowe i animację ukazując człowieka i przyrodę w prosty, ale przez to przyciągający wzrok sposób. Mi, ze wszystkich jego dzieł, szczególnie przypadły do gustu ekrany ze "spacerującymi ludźmi".

Igrzyska Śmierci. Kosogłos. Cz. 1

Jako wielka fanka trylogii stworzonej przez Suzanne Collins, film "Igrzyska Śmierci. Kosogłos. Cz. 1" był jedną z premier filmowych, na które najbardziej czekałam w tym roku. Tak, jak i pozostałe części, trójka nie zawiodła moich oczekiwań.



Katniss Everdeen po dramatycznych przeżyciach na 75. Głodowych Igrzyskach trafia wraz matką, siostrą i przyjacielem Gale'em do 13. dystryktu, które jest jedynym schronieniem dla rebeliantów sprzeciwiających się władzy Kapitolu. Na czele państwa podziemnego stoi pragmatyczna prezydent Coin, która stawia przed dziewczyną wielkie wyzwanie - zostanie twarzą rebelii.  Katniss, mimo swoich lęków, postanawia się tego podjąć, bo jest to jej jedyna szansa, by uratować Peetę.

W "Kosogłosie", w porównaniu do dwóch poprzednich filmów, akcja nie toczy się już tak szybko z prostej przyczyny: głównym miejscem wydarzeń nie jest arena, gdzie na bohaterów co chwila czeka jakieś niebezpieczeństwo. Co nie oznacza, że ta część jest nudna. Jest po prostu bardziej...emocjonalna. Więcej znajdziemy w niej scen smutnych i podniosłych niż takich, które podniosą nam adrenalinę. W "Kosogłosie" możemy też lepiej poznać bohaterów - szczególnie Katniss, ale również jej siostrę Primrose, Gale'a czy Finnick'a. Jest też sporo nowych, ciekawych postaci, które powinny odegrać ważne role w części drugiej...

Brownie

Uwielbiam robić to amerykańskie ciasto! <3 Nie tylko dlatego, że jest przepyszne i łatwe w przygotowaniu, ale również z powodu cudownego, czekoladowego zapachu, który roznosi się po całym domu podczas jego pieczenia.

Składniki:
* 240g czekolady deserowej
* 240g czekolady mlecznej
* 90g masła
* 300g cukru
* 10g cukru waniliowego
* 240g mąki
* 4 duże jajka
* szczypta soli
* trochę masła i bułki tartej (do wysmarowania formy)

Londyn ekonomicznie

Kiedyś gdzieś przeczytałam, że Londyn to jedno z najdroższych miast w Europie. W 100% się z tym zgadzam. Ceny są tam naprawdę wysokie, szczególnie na polską kieszeń. Ale, jak wiadomo, Polak potrafi i nawet w drogiej stolicy Wielkiej Brytanii znajdzie sposób, by nie wydać fortuny ;)

Transport

Londyn to naprawdę ogromne miasto, więc jeśli nie mieszkacie w ścisłym centrum i chcecie dużo zwiedzać, trzeba zainwestować w komunikację miejską. Kupowanie pojedynczych biletów kompletnie się nie opłaca, ale do wyboru są jeszcze inne opcje. Jedną z nich, przetestowaną przeze mnie, jest Travelcard. Może być jednodniowa, siedmiodniowa lub dłuższa. Ta druga opłaca się nawet jeśli w Londynie przebywamy 6 dni. Cena zależna jest od stref, w których obowiązuje dana travelka (a jednodniowa również od godzin podróży). Większość najważniejszych atrakcji znajduje się w strefie 1 i 2 - cena za taką tygodniową Travelcard dla dorosłej osoby to 31,40 funtów, czyli ok. 165 zł. Schody zaczynają się, kiedy mieszkacie w dalszej strefie np. tak jak ja w 4. Ale i na to jest rada. Mało, kto wie, że autobusy nie podlegają strefom. To znaczy, że mając Travelcard na strefę 1 i 2 możecie podróżować autobusem po całym Londynie ^^ My z bratem robiliśmy tak, że przesiadaliśmy się z metra do autobusu i na odwrót na "granicznym" przystanku w 2 strefie, przez co nie musieliśmy stać w korkach i poruszaliśmy się po centrum szybciej. Dzięki tym przesiadkom zaoszczędziliśmy na 2 osobach ponad 140 zł :) Travelcard ma jeszcze inną bardzo cenną zaletę, o której napiszę  w "atrakcjach". Aha, i jeszcze jedna ważna uwaga! Do wyrobienia siedmiodniowej travelki potrzebne jest zdjęcie, takie jak do paszportu czy dowodu.

Jedzenie

Trzeba się pogodzić z faktem, że jeśli nie chcecie wydawać dużo pieniędzy na jedzenie w Londynie, musicie zrezygnować z "porządnych" obiadów typu mięso + frytki + surówka, które kosztują 50 zł lub więcej. Nawet w chińskich restauracjach najprostsze danie to koszt 6 funtów (ok. 30 zł). Ja dlatego polecam zakupy w supermarketach  - dobre ceny ma Tesco (które jest na każdym kroku) i Iceland. Jeśli nie możecie sobie sami robić kanapek, w każdym z tych sklepów znajdziecie gotowe zestawy po ok. 3 funty np. sałatki, wrapy itp. Jeśli chcecie zjeść coś na ciepło, polecam kanapkarnię Miss Ellie's, o której pisałam tutaj. W Subway'u mają podobną ofertę, bo kanapka dnia jest za 3 funty, ale jakościowo jest według mnie gorsza. Oczywiście są też niezastąpione fastfoody np. hamburger za niecałego funta w McDonaldzie. Jeśli macie ochotę na coś słodkiego, polecam popularne w Londynie donuty - ok. 1 funt za sztukę, a mają fajne polewy i są bardzo smaczne ;)

Wycieczka do Londynu - 6 dzień

W ostatni dzień naszego pobytu w Londynie nie mogliśmy zwiedzić zbyt wielu miejsc z powodu ograniczonego czasu i prawie 10 kilogramowych bagaży :P Zdecydowaliśmy się, więc na powrót nad Tamizę i jeszcze jedno ciekawe muzeum.

Jak zapewne zauważyliście na zdjęciach, kiedy w 1 dzień udaliśmy się na spacer nad londyńską rzekę,  niebo było zachmurzone i szczerze mówiąc widoki nie powaliły nas na kolana. Kiedy jednak wróciliśmy tam po raz drugi, nie mogliśmy oderwać wzroku od skąpanych w słońcu wieżowców i falującej wody. Ostatni dzień naszego pobytu okazał się najbardziej słonecznym ze wszystkich - aż żal było wracać do mglistego i o wiele chłodniejszego Krakowa...

Główną atrakcją było zwiedzanie Tate Modern. Jak już kiedyś wspominałam, fanką sztuki współczesnej nie jestem, ale że podobno jest to jedno z lepszych tego rodzaju muzeów na świecie, stwierdziłam, że może i ja znajdę tam coś zachwycającego. W muzealnej szatni zostawiliśmy z bratem nasze ciężkie bagaże i wdrapaliśmy się na 1 piętro, by podziwiać imponujących rozmiarów instalację. Szczerze mówiąc nie pamiętam dokładnie, co ona miała przedstawiać. Mi się kojarzy z bajką o Jasiu i magicznej fasoli ^^

Zgodnie z przypuszczeniami w Tate Modern znalazłam coś dla siebie, a mianowicie obrazy dwóch malarzy, których estetyka wpasowuje się w mój gust. Były to dzieła Pablo Picasso...